martes, 17 de maio de 2016

NA PROCURA DE SEU

Perdín o norte
nunca o tiven
camiño sen rumbo
na procura dunha persoa esquecida
pode que nunca a perdera
pode que estivera sempre en min.

En busca do seu
en busca da verdade
ninguén ten a resposta
ninguén a busca
ninguén a sabe.

En busca de seu fuxín
polos camiños da vida.
A vida non ten camiños.
A vida é un camiño
cos seus atallos
cos seus perigos
a vida é un todo
e un nada.
A vida é un respirar
un nacer
un morrer
A vida son eu
na busca do meu.

mércores, 11 de novembro de 2015

Xenreira

Verbas doentes parín
logo dun soño incerto
escuras verbas, perigosas
queimaban a gorxa.

Queiman tanto,  sen fala quedei
doen, fenden
verbas con xenreira
xestadas na dor
verbas que parín onte
logo dun soño incerto.

Verbas que non son fillas
parín dor,  non son nai
verbas doentes queiman.

Verbas que naceron mortas
na escuridade da noite
logo dun soño incerto.

luns, 1 de setembro de 2014

Pérdidas del ser

Se escapa al igual que el agua
por las rendijas de la ventana
La veo desaparecer y permanezco impávida
inmóvil como una estatua.

Noches de dolor al recordar
tanta magia desperdiciada
imaginación capada
veo cómo se escapa por las rendijas
las grietas del alma se secan y aprietan
veo cómo se va poco a poco
desiertos de palabras olvidadas
un oasis perdido en mi mente.

Se escapa y desvanece
no puedo más que verla marchar
adiós amiga ingenuidad
intente retenerte
y no pudo ser.




venres, 25 de outubro de 2013

"A miña Nena"

Cos olliños rasgados
por un doce soriso
así te coñecín
miña nena, CARLOTA.

Arrecendes a flores e mel

a tua presenza
inspira verbas agarimosas
miña nena, CARLOTA.

Sabes que che quero ben.

Eses teus ollos, 
limpos e puros
liberan de inquedanzas a miña ialma.

Miña Nena CARLOTA.

NA PROCURA DE SEU

Perdín o norte nunca o tiven camiño sen rumbo na procura dunha persoa esquecida pode que nunca a perdera pode que estivera sempre en mi...