mércores, 4 de novembro de 2009

Sinto, un lamento
perdín unha ilusión
de viaxe por un mundo senil
na procura dunha flor que esquecín.

Lembro o seu aroma
recordo a súa cor
máis aínda hoxe non lembro
os seus pétalos, o seu ser
a súa presenza,  que foi
                   o meu lecer.

Sigo a camiñar
ando na súa procura
o día que poida atopala
todo sera ledicia e loucura.


o

3 comentarios:

Ana dixo...

Hola, vengo a saludarte y a darte las gracias por hacerte seguidora de mi blog y, aunque no hablo casi el gallego (aunque soy gallega pero, no vivo en Galicia) lo entiendo todo o casi todo, jejejeje, así que te leeré
Un abrazo

FAIL dixo...

Hola, he visto tu blog y me ha gustado mucho. Además me encanta que escribas en gallego ya que algún día iré a vvir allí y debo aprenderlo.
Moitos bicos

InventandoMiPropioMundo dixo...

Holaa

me encanta tu blog, me cuesta un poquito leerlo, pero lo llevo bastante bien, ya que veraneo siempre en Galicia y me rodeo de Gallegos :D

Besitos!

NA PROCURA DE SEU

Perdín o norte nunca o tiven camiño sen rumbo na procura dunha persoa esquecida pode que nunca a perdera pode que estivera sempre en mi...