domingo, 4 de xullo de 2010

Lonxe

Docemente adurmiñaches
co baile que marcaban as olas
deixácheste levar por elas
lonxe, lonxe, alonxácheste.

Tristemente vin aló ó lonxe
desapareciches, xa non estabas.
Fuxiches cas olas
deixáchesme soiña
fuxiches cas olas
o mar, é a túa bandeira
a túa patria, o teu pálpito.

Eu son terra firme
ti un barco sen rumbo
eu esperareite eiquí, na beira
recollendo conchiñas.

Esperareite con ansia
non perderei a ilusión,
de que algún día voltes
pra aloumiñar o meu corazón.

Ningún comentario:

NA PROCURA DE SEU

Perdín o norte nunca o tiven camiño sen rumbo na procura dunha persoa esquecida pode que nunca a perdera pode que estivera sempre en mi...